Oostenrijk: Grossglockner (3797 m)

Gelukt!

Op 6 augustus 2008 om
9:50 uur stonden we op de top.

image038

(Nou ja, op deze foto
zaten we.)

 

image040

image042

Pasterze-gletscher
en Grossglockner (links in de wolken)vanaf de Franz Josefshöhe

 

image044

De
top van de Grossglockner

image037

image046image048

Op 3 augustus staan
de ‘helden’ klaar op de parkeerplaats bij het Lucknerhaus bij Kals, aan het
begin van de wandeling door het Ködnitztal naar de Stüdlhütte. Het weer is die
morgen zonnig, maar achter in het dal hangen de wolken al weer zwaar van de regen.
De voorgaande twee weken was dat het patroon: een paar uur mooi weer, maar dan
weer regen en onweer, hoger in de bergen vergezeld van hagel en sneeuw. Op meer
dan een halve dag goed weer konden we niet rekenen, dus we hebben de tocht in
stukken van 4-5 uur gehakt, met een extra overnachting.

Na twee weken
training en selectie bestaat het A-team uit; Jos en Tamara Griffioen, Wouter
Vrolijk en Maarten Pronk, en ikzelf. We laten zes familieleden in spanning op
de camping achter.

 

0408200802004082008021
04082008019

De Stüdlhütte blijkt een verrassend goede
keuken te hebben. Sommige gasten lijken vooral daarom naar deze hut te komen.
Gezellig met een paar vrienden een dagje wandelen en lekker eten in de bergen,
en dan de volgende dag weer naar beneden.

 

 

 

 

 

In de hal van de hut hangt een klimmer ….

Dat geeft weer een heel nieuwe betekenis aan
het begrip artificieel klimmen…

 

 

 

 

 

 

 

image0012.jpg

 

De route die wij gaan volgen is de
normaalroute, met een overnachting in de Erzherzog Johann Hütte op de
Adlersruhe.

 

 

 

 

 

 

moeilijkheidsgraad: PD, gletsjer 35°, UIAA II

 

 

 

 

 

 

04082008024

De volgende ochtend is
het stralend weer. We staan hier op de aanbindplek voor de Ködnitzkees (Kees =
gletsjer).

De zuidkant van de Grossglockner
ziet er duidelijk anders uit dan de imposante oostkant.

Het spoor over de
gletsjer loopt naar rechts uit beeld…..

image052

image053…en dan omhoog de
rotsen op.

 


Er volgt een aardige, met staalkabels gezekerde
klim over de rotsen naar de hut, die op het topje van de schouder staat.

De instap van deze rotspassage vanaf de
gletsjer is nog het lastigste.

 

De verdere klim naar de top van de
Grossglockner gaat naar links, over de gletsjer net achter de hier zichtbare
kam.

 

 

 

Erzherzog-Johann-Hütte (3454 m)

Zo ligt de hut erbij met mooi weer.

 

Zoveel geluk hebben wij niet. We zitten een dag in de hut vast, omdat de
berg volledig in de mist zit.

Terwijl de berggidsen hun arme klanten de berg op slepen (morgen komen
weer nieuwe klanten, nietwaar), blijven wij lekker in de warme hut. Lezen,
schaken, puzzelen – ach, je komt zo’n dag wel door.

 

 

 

 

image055image057

Het uitzicht vanaf het
bordes is best imposant, als er eens een gaatje in de bewolking valt.

De gletsjer aan de
oostzijde ziet er zo spannend steil uit dat we besluiten om toch maar weer aan
de zuidzijde af te dalen. Maar eerst moeten we nog omhoog…

image059

Laten we van de gelegenheid gebruik maken om het aantrekken van de
klimgordels nog eens goed te oefenen.

image061

Na een korte nachtrust in het Lager begint de topdag.

image063.

Zo’n zonsopgang is altijd extra mooi als je op de berg bent.

image065

Als we bij de gletsjer aankomen, ligt de top al in de eerste
zonnestralen.

De route loopt via de smalle sneeuwtong linksboven (het “Glocknerleitl”).

image067image069

In de gidsen wordt gewaarschuwd voor de Wächte (overhangende sneeuwgraat)
op de Kleinglockner.

De rotsgraat blijkt echter sneeuwvrij en kurkdroog. Dat is lekker
klimmen. Alleen in de Scharte tussen Klein- en Grossglockner ligt een smalle
reep sneeuw, dus dat doen we goed gezekerd en extra geconcentreerd.

Jammer dat het zo druk is. Op de sleutelpassage is het dringen geblazen
tussen de stijgers en de afdalers.

Hierdoor, en omdat we de hele route gezekerd klimmen, doen we er drie uur
over om op de top te komen.

image071

Op de hele rotsgraat staan stalen palen om aan te zekeren.

image073

Om 9:50 uur staan we bij het topkruis.

Een imposant geval, vol herinneringsbordjes en met boeddhistische
gebedsvlaggetjes eraan.

image075

Top of the World. Nou ja, van Oostenrijk.

image077

De Franz Josefs Höhe gezien vanaf de top. Vreselijk, zo’n gigantische
parkeergarage midden in de bergen.

image079

Het weer houdt zich goed, dus we kunnen diezelfde dag nog afdalen.

Via een iets andere, extra spannende route door hetzelfde Ködnitztal
terug naar het Lucknerhaus, waar we door Ruud Vrolijk opgehaald worden. Met
enige vertraging, omdat hij aan de andere kant van de berg op ons stond te
wachten…

 

Terug